Łuszczyca

ŁUSZCZYCA to przewlekła, nawrotowa choroba skóry o podłożu genetycznym. Cechą charakterystyczną jest zwiększona proliferacja naskórka spowodowana ośmiokrotnym skróceniem czasu trwania cyklu komórkowego, co objawia się złuszczającymi wykwitami grudkowymi, ustępującymi bez pozostawienia śladów na skórze.

Dziedziczenie łuszczycy następuje wielogenowo. Ryzyko zachorowania dziecka zdrowych rodziców wynosi 1-2%. W przypadku, gdy chory jest jeden rodzic, wzrasta ono do 10-20%. A prawdopodobieństwo zachorowania potomstwa obojga rodziców chorych na łuszczycę wynosi ok. 70%.

Istnieją dwa typy łuszczycy zwykłej. Łuszczyca typu 1-szego ma silny związek z predyspozycjami genetycznymi i rozpoczyna się u młodych ludzi rozległymi zmianami skórnymi i cięższym przebiegiem niż w typie 2, ale bez występowania łuszczycy krostkowej. Łuszczyca typu 2-giego to łuszczyca najczęściej występująca między 50. a 70. rokiem życia.

PRZYCZYNY WYSTĘPOWANIA ŁUSZCZYCY

Pomimo wielu badań przyczyna łuszczycy wciąż nie została jednoznacznie określona. Wiadomo jednak, że na rozwój łuszczycy wpływają następujące czynniki:

• genetyczne – między innymi polimorfizm genu HLA-Cw6,
• immunologiczne – zaburzenia funkcjonowania komórek Langerhansa zlokalizowanych w naskórku, mechanizmy zależne od limfocytów T, zwłaszcza Th1 i Th17,
• środowiskowe – stres, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, infekcje, ciąża i poród, menopauza, przyjmowanie niektórych leków, na przykład leków przeciw malarii, beta-blokerów, cymetydyny czy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

OBJAWY ŁUSZCZYCY

Skóra ciała

Dobrze odgraniczone od otoczenia, ciemnobrunatne grudki o drobnopłatowym złuszczaniu powierzchni. Po zdrapaniu łusek widoczna skóra jest błyszcząca, srebrzysta, często z drobnymi, punkcikowatymi wybroczynami.

Grudki łuszczycowe mają różną wielkość – od „łebka” szpilki do kilku centymetrów. Wykwity stopniowo powiększają się, przekształcając się w zmiany pokryte mocno przylegającymi łuskami.

Zmiany skórne często mają wygląd „obrączkowaty” – ustępują w części środkowej, a na obwodzie zmian tworzą się zgrubienia o nierównej, wałowatej powierzchni.

O aktywności choroby świadczy obecność tzw. objawu Koebnera. Zadrapanie skóry powoduje po 6-12 dniach powstanie łusek układających się liniowo wzdłuż zadrapania.

Skóra głowy

Zlewne ogniska pokryte są grubymi, stopniowo narastającymi łuskami. Zmiany często przechodzą na skórę czoła. Choroba nie powoduje zmian w samych włosach. Łuszczyca skóry głowy może o wiele lat wyprzedzać pojawienie się łuszczycy na skórze ciała.

Paznokcie

Łuszczyca paznokci jest często jedynym objawem choroby lub zwiastunem jej wystąpienia. Charakterystycznym objawem są naparstkowate wgłębienia paznokci, pobruzdowania, rogowacenia podpaznokciowe. Występuje objaw tzw. „żółtawej kropli oleju” pod płytką paznokciową. Choroba doprowadza do zażółcenia, kruchości i zmatowienia paznokci.

ODMIANY ŁUSZCZYCY

Łuszczyca to choroba dermatologiczna o różnych rodzajach. Różnią się one wyglądem, lokalizacją, zabarwieniem wykwitów i wyglądem łuski.

• łuszczyca zwyczajna (łuszczyca plackowata) – występuje u 90% chorych. Objawia się wypukłymi, okrągłymi lub owalnymi zmianami, pokrytymi łuskami i wyraźnie oddzielonymi od zdrowej skóry. Zlokalizowane są najczęściej na nogach, kolanach, łokciach, ramionach, plecach i głowie, rzadziej na twarzy, dłoniach stopach i brzuchu,
• łuszczyca wysiękowa (łuszczyca odwrócona) – objawia się błyszczącymi, pokrytymi łuskami zmianami w odcieniu jaskrawoczerwonym. Najczęściej zlokalizowana w okolicach fałdów skóry (doły podkolanowe, pachy, pachwiny),
• łuszczyca krostkowa – najcięższa postać łuszczycy, w której pojawiają się drobne krostki na podłożu ostrego zapalenia, często z objawami spełzania naskórka,
• łuszczyca dłoni i stóp – objawia się wykwitami krostkowymi na podłożu rumieniowym, ze złuszczaniem przechodzącym na boczne powierzchnie dłoni i stóp,
• łuszczyca owłosionej skóry głowy – objawia się mocno odgraniczonymi, czerwonymi plamami lub tarczkami pokrytymi srebrzystymi łuskami. Mogą one wychodzić poza owłosioną skórę głowy i być widoczne także na czole, karku i szyi. Zmianom towarzyszy świąd. Bywają mylone z łojotokowym zapaleniem skóry lub grzybicą,
• łuszczyca uogólniona – ciężka postać łuszczycy, w której zmiany chorobowe dotyczą całej skóry (erytrodermia), zazwyczaj sprowokowana zmianą lub odstawieniem leków,
• łuszczyca paznokci – objawia się naparstkowaniem, czyli powstawaniem w płytce paznokciowej wgłębień ułożonych liniowo lub przypadkowo. Na łożysku pojawiają się żółte przebarwienia, a w zaawansowanym stadium choroby może dojść do onycholizy, czyli oddzielenia płytki paznokciowej. Paznokcie stają się zgrubiałe, matowe, kruche i poprzecinane poprzecznymi bruzdami. W ciężkich przypadkach płytka paznokcia oddziela się całkowicie,
• łuszczyca stawowa (łuszczycowe zapalenie stawów) – może przebiegać bez zmian skórnych. Jest to ciężka choroba z niesymetrycznym zajęciem stawów międzypoliczkowych rąk i stóp, przypominająca RZS. Zmiany stawów kręgosłupa dają podobne objawy jak w ZZSK. W łuszczycy stawowej często występuje antygen HLA-B27. Na ogół choroba ma łagodny przebieg, ale w ciężkiej postaci może prowadzić do zniszczenia stawów i niepełnosprawności.

Powikłaniem najcięższej, krostkowej postaci łuszczycy, ze współistniejącymi zmianami stawowymi, może być ciężka amyloidoza z zajęciem nerek.

RÓŻNICOWANIE ŁUSZCZYCY

Objawy przypominające łuszczycę występują najczęściej w wyprysku łojotokowym (zajęcie skóry głowy powoduje wypadanie włosów), liszaju płaskim (zmianom towarzyszy świąd), grzybicy skóry (pęcherzyki na obwodzie zmian i świąd) oraz w łupieżu różowym (bladoróżowe, owalne lub kuliste plamy z niewielkim złuszczaniem na obwodzie, ustępujące samoistnie).

LECZENIE ŁUSZCZYCY

Łuszczyca to choroba, której nie da się całkowicie wyleczyć. Terapia polega na łagodzeniu objawów, by osiągnąć ustąpienie zmian i stanu zapalnego oraz poprawę jakości życia chorego.

Leczenie ogólne:

• fotochemoterapia – terapia PUVA przy pomocy lamp SUP i PUVA, polega na naświetlaniu promieniowaniem UVA po podaniu psolarenu,
• fototerapia – ekspozycja na światło ultrafioletowe wytwarzane przez specjalne lampy (promieniowanie wąskopasmowe UVB 311nm),
• retinoidy – normalizują proliferację i różnicowanie keratynocytów oraz zmniejszają stan zapalny,
• metotreksat – najczęściej stosowany lek z grupy cytostatyków w leczeniu łuszczycy,
• cyklosporyna A – lek immunosupresyjny skuteczny w każdej postaci łuszczycy, podawany w leczeniu łuszczycy rozległej i opornej na inne metody leczenia,
• kwas i estry kwasu mykofenolowego – wykazują działanie immunosupresyjne i immunomodulujące,
• leki biologiczne – podawane w iniekcjach, podskórnie lub dożylnie. Działają na określone cytokiny biorące udział w immunopatogenezie łuszczycy,
• kortykosteroidy,
• antybiotyki.

Leczenie miejscowe:

• preparaty keratolityczne – zawierają 5-10% kwasu salicylowego lub mocznika i powodują zmniejszenie ilości łusek na powierzchni ciała,
• dziegcie – pochodne węgla kamiennego, używane w postaci maści i past, wykazują działanie antyproliferacyjne,
• cygnolina – stosowany w leczeniu minutowym, w niewielkim stężeniu na poziomie 0,5-2%, stopniowo zwiększany,
• syntetyczne pochodne witaminy D3, takie jak kalcypotriol i takalcytol,
• kortykosteroidy (możliwość powikłań ogólnych i zaników posteroidowych skóry),
• szampony – ZDRÓJ szampon leczniczy (koncentrat).

Recepturę szamponu leczniczego ZDRÓJ opracowano na podstawie prawie 200-letniego doświadczenia w leczeniu łuszczycy wodami siarczkowymi w Uzdrowisku Solec-Zdrój i Busko-Zdrój.

W Uzdrowisku Busko-Zdrój pacjenci leczeni są w szpitalu uzdrowiskowym. Skuteczność wód siarczkowych w leczeniu chorób skóry potwierdzono w licznych badaniach klinicznych. Badania szamponu ZDRÓJ udowodniły jego skuteczność w leczeniu łuszczycy skóry głowy. ZDRÓJ szampon leczniczy doskonale oczyszcza skórę głowy z łusek, leczy skórę głowy, poprawia wygląd włosów. Lek wydłuża okresy remisji choroby.

DOMOWE SANATORIUM

Odpowiednia pielęgnacja zdecydowanie poprawia wygląd i kondycję skóry. Choroba przebiega łagodniej, wysiewy łuszczycowe trwają krócej i wydłuża się czas nawrotu choroby.

Produkty uzdrowiskowe firmowane przez Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne SULPHUR ZDRÓJ z Buska-Zdroju, posiadające ZEZWOLENIE GŁ.INSP.FARM na Wytwarzanie Produktów Leczniczych i Certyfikat GMP, dają gwarancję najwyższej jakości tych produktów. Są czyste mikrobiologicznie, o stałej dawce substancji aktywnych biologicznie i z najwyższej jakości surowców farmaceutycznych.

Zawarte w produktach najcenniejsze składniki wód siarczkowych pochodzą z Szybu Soleckiego Uzdrowiska Solec-Zdrój i źródeł mineralnych uzdrowiska Buska-Zdrój (Szyb Aleksander). Nie możesz leczyć się w sanatorium? Skorzystaj z dobroczynnego działania solanki siarczkowej we własnym domu!

• Buskie SPA siarczkowe – kąpiel lub prysznic z użyciem tego preparatu sprawi, że odczujesz wspaniałe właściwości tej naturalnej kopaliny dosłownie na własnej skórze. Pozostanie ona nawilżona i wygładzona, a Twoje zmysły będą rozpieszczane przez zapach naturalnego eterycznego olejku bergamotki i kompozycji lemon.
• Buska maska siarczkowa – (biała, bez żółtej lanoliny) – ratunek dla skóry łuszczycowej oraz z innymi problemami dermatologicznymi. Nawilża, zmniejsza złuszczanie i rogowacenie przymieszkowe oraz pękanie naskórka. Można zastosować zarówno w kąpieli, jak i pod prysznicem.
• Mineralny szampon zdrojowy – skuteczna broń w walce z łuszczycą skóry głowy. Reguluje złuszczanie skóry głowy i skutecznie ją oczyszcza. Wzmocnij jego działanie, stosując Mineralną odżywkę zdrojową.
• Mineralne mydło siarczkowe – ma płynną postać, dokładnie oczyszcza i nawilża skórę. Zmniejsza rogowacenie przymieszkowe naskórka oraz delikatnie go złuszcza. Po oczyszczeniu skóry, jako dalszą pielęgnację, zastosuj hipoalergiczny żel siarczkowy do ciała, który wzmacnia działanie mydła.
• Mineralny krem siarczkowy z witaminą A – nawilża, wzmacnia naturalną barierę lipidową skóry, reguluje proces złuszczania naskórka, wygładza, ujędrnia i uelastycznia, poprawiając jej wygląd.